Odczyn Benedicta – cukry.

Ćwiczenie. Odczyn Benedicta.

173 g cytrynianu sodu i 100 g węglanu sodu rozpuścić w 800 ml ciepłej wody, przesączyć i uzupełnić wodą do objętości 850 ml. Następnie w 100 ml rozpuścić 27 g siarczanu miedzi 5-wodnego. Oba roztwory wymieszać i dopełnić wodą do objętości 1 l[1].

W odczynie Benedicta miedź ulega redukcji ze stopnia utlenienia +2 do +1. W obecności cukru redukującego wytrąca się ceglasto-czerwony osad tlenku miedzi. Odczyn Benedicta jest czulszy i bardziej swoisty od odczynu Fehlinga, dlatego nadaje się do wykrywania cukru w moczu. W dawnej diagnostyce na podstawie natężenia barwy wnioskowano o ilości glukozy w badanym moczu[2].

reakcja_benedicta
Reakcja Benedicta; H. Rozanski, LBPiE PWSZ Krosno

Reakcję opracował amerykański chemik Stanley Rossiter Benedict (1884-1936).

clip_image001
Stanley Rossiter Benedict (1884-1936)

Źródło ilustracji: http://www.jbc.org

Wynik odczynu

Ocena redukcji

Przybliżone stężenie glukozy (g/100 ml)

Brak zmiany barwy

Próba ujemna

0

Barwa zielona, brak osadu

+ –

0,1-0,3

Barwa zielona, osad

+

0,5

Barwa oliwkowa, osad

++

1,0

Barwa pomarańczowa, osad

+++

1,5

Barwa czerwona, osad

++++

2,0 i więcej


[1] Brzeski W., Kaniuga Z. (red.): Praktikum z biochemii. Podstawy metodyczne. PWRiL Warszawa 1972; s. 18, 21.

[2] Ostrowski W.S., Gumińska M., Krawczyk A.: Ćwiczenia z chemii ogólnej i fizjologicznej. Wyd. IV. PZWL Warszawa 1986; s. 304-308.

Posłuchaj wykładu

 

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

*

code