Liczba jodowa. Reakcja Hübl’a i odczynnik Hübl’a (Hübl’s reagent).

W 1884 r. dzięki badaniom Arthura von Hübl’a wprowadzono do określania cech chemicznych tłuszczów liczbę jodową. Liczba jodowa oznacza ilość części wagowych jodu, jaką może przyłączyć 100 części wagowych tłuszczu. Wielkość liczby jodowej zależy od ilości występujących w tłuszczu kwasów nienasyconych, np. kwasu oleinowego, arachidonowego.

Arthur von Hübl 1853-1932

Inaczej mówiąc liczba jodowa […]

Reakcja aminokwasów z ninhydryną.

Reakcja ninhydrynowa.

Sposób przygotowania i przeprowadzenia reakcji. Do probówki wlać roztwór aminokwasu, np. 1-2%. Dla porównania można przygotować drugą probówkę z wodnym roztworem albuminy. Następnie do każdej z nich dodać roztwór ninhydryny, probówki przenieść do gorącej łaźni wodnej. Po kilku minutach wystąpi reakcja barwna (fioletowe zabarwienie). Prolina daje (wyjątkowo) żółte zabarwienie. Roztwór ninhydryny: 0,1-0,2 g […]

Reakcja biuretowa Piotrowskiego, Kocha i ksantoproteinowa.

Reakcja biuretowa Piotrowskiego.

Do probówki wlać roztwór wodny białka (np. albuminy). Proponuję przefiltrować przez sączek, aby roztwór był klarowny. Do 2 ml roztworu białka wlać 2 ml roztworu wodorotlenku sodu NaOH lub wodorotlenku potasu KOH o stężeniu 1 mol/decymetr sześcienny, doprowadzić do wrzenia. Do probówki nanieść delikatnie po ściance 1 ml 0,1% roztworu siarczanu sodu […]

Reakcja cystynowa i reakcja Millona

Reakcja Millona

Do probówki zawierającej 2 ml roztworu białka lub tyrozyny dodawać kroplami odczynnik Millona. Odczynnik Millona otrzymywany jest przez rozpuszczenie 100 gramów rtęci metalicznej w 140 mililitrach stężonego kwasu azotowego HNO3. Reakcji towarzyszy wydzielanie dużej ilości rudo zabarwionego gazu, dlatego odczynnik należy przygotowywać pod wyciągiem. Reakcja Millona jest charakterystyczna dla tyrozyny. Roztwór zabarwia się […]

Biosynteza aminokwasów.

Należy pamiętać, że wszystkie aminokwasy pośrednio lub bezpośrednio wywodzą się z roślin. Organizmy zwierzęce odzyskują je podczas trawienia z biopolimerów jakimi są białka, po czym wykorzystują do syntezy swoistych (własnych) białek, których skład jakościowy jest zakodowany w genach w postaci odpowiedniej sekwencji nukleotydowej. Organizmy zwierzęce mają zdolność przekształcania jednych aminokwasów w inne. Rośliny przyswajają azot […]

Trawienie białek.

Minimum białkowe, czyli dobowe minimalne zapotrzebowanie człowieka na białko wynosi 50-75 g. Białka pokarmowe dzielimy na 3 grupy: 1. Pełnowartościowe białka pokarmowe są pochodzenia zwierzęcego i zawierają aminokwasy niezbędne w optymalnych relacjach, np. białka w serach, w mleku – laktalbumina, w śmietanie, białko w jajach – ovoalbumina, w mięsie – myoglobiny, miozyna. 2. Częściowo niepełnowartościowe […]

Polisacharydy (wielocukry), ang. Polysaccharides, niem. Polysaccharide.

Cukry złożone – polisacharydy

Polisacharydy w wyniku hydrolizy enzymatycznej lub kwasowej rozpadają się do disacharydów i monosacharydów.

Polisacharydy zostały podzielone na dwie duże grupy:

(a) Homoglikany – zawierają w budowie jednakowe monosacharydy.

(b) Heteroglikany – zbudowane z różnych monosacharydów.

Polisacharydy są glikozydami, których cząsteczki utworzone są z setek lub tysięcy reszt węglowodanowych połączonych ze sobą […]

Skrobia – Amylum oraz jej pochodne.

Skrobia (C6H10O5)n, ang. Starch, fr. Amidon, niem. Stärke (krochmal, mączka, amylum) jest białym higroskopijnym proszkiem zbudowanym z dwóch polisacharydów: amylozy i amylopektyny. Innymi słowy skrobia to mieszanina amylozy i amylopektyny, przy czym stosunek ilościowy obu polisacharydów nadaje właściwości skrobi. W amylozie pierścienie piranozowe[1] glukozy są połączone wiązaniami glikozydowymi α-1,4[2] (podobnie jak w maltozie!), a długie, […]

Reakcja Tollensa, Nylandera, Barfoeda i pikrynowa – cukry.

Ćwiczenie. Próba Tollensa z floroglucyną na pentozy.

Do 1 ml roztworu pentozy dodać 2 ml stężonego HCl i 4 krople 2% roztworu (w etanolu) floroglucyny. Po podgrzaniu powstaje barwa wiśniowofioletowa. Heksozy dają zabarwienie żółte lub brązowe.[1]

Wskutek działania kwasu solnego na pentozy powstaje furfural, który wytwarza z floroglucyną połączenie barwy różowej→wiśniowej. Podobną reakcję uzyskamy z […]

Odczyn Benedicta – cukry.

Ćwiczenie. Odczyn Benedicta.

173 g cytrynianu sodu i 100 g węglanu sodu rozpuścić w 800 ml ciepłej wody, przesączyć i uzupełnić wodą do objętości 850 ml. Następnie w 100 ml rozpuścić 27 g siarczanu miedzi 5-wodnego. Oba roztwory wymieszać i dopełnić wodą do objętości 1 l[1].

W odczynie Benedicta miedź ulega redukcji ze stopnia utlenienia […]