Flos Caryophylli – goździki; niem. Gewürznelke; Giroflier, Clove; ital. Garofano; fr. Girofle.

Surowiec: pączki kwiatowe goździkowca korzennego (wonnego) – Jambosa caryophyllus (Sprengel) Niedenzu = Caryophyllus aromaticus Linne = Eugenia caryophyllata Thunb., rodzina Myrtaceae.

Występowanie: Wyspy Moluckie (grupa Wysp Indonezyjskich); uprawiany: Zanzibar, Pemba, Madagaskar.

Pączki zbiera się krótko przed rozwinięciem.

Nie mniej niż 15% olejku eterycznego – wg FP III.

Wg Farmakopei Polskiej VIII: nie mniej niż 15% […]

Towaroznawstwo surowców i produktów zielarskich.

Studenci II roku Towaroznawstwa PWSZ w Krośnie na ćwiczeniach; 16 marzec 2012 r.; badanie surowców zielarskich wg wymogów Farmakopei Polskiej i Farmakopei Szwajcarskiej.

[…]

Mikrobiologia z parazytologią.

Studenci I roku Pielęgniarstwa PWSZ w Krośnie na ćwiczeniach: badanie wody pobranej dopływu rzeki Badoń na obecność bakterii, sinic, pierwotniaków i glonów; 16 marzec 2012 r.

[…]

Polisacharydy (wielocukry), ang. Polysaccharides, niem. Polysaccharide.

Cukry złożone – polisacharydy

Polisacharydy w wyniku hydrolizy enzymatycznej lub kwasowej rozpadają się do disacharydów i monosacharydów.

Polisacharydy zostały podzielone na dwie duże grupy:

(a) Homoglikany – zawierają w budowie jednakowe monosacharydy.

(b) Heteroglikany – zbudowane z różnych monosacharydów.

Polisacharydy są glikozydami, których cząsteczki utworzone są z setek lub tysięcy reszt węglowodanowych połączonych ze sobą […]

Skrobia – Amylum oraz jej pochodne.

Skrobia (C6H10O5)n, ang. Starch, fr. Amidon, niem. Stärke (krochmal, mączka, amylum) jest białym higroskopijnym proszkiem zbudowanym z dwóch polisacharydów: amylozy i amylopektyny. Innymi słowy skrobia to mieszanina amylozy i amylopektyny, przy czym stosunek ilościowy obu polisacharydów nadaje właściwości skrobi. W amylozie pierścienie piranozowe[1] glukozy są połączone wiązaniami glikozydowymi α-1,4[2] (podobnie jak w maltozie!), a długie, […]

Towaroznawstwo surowców i produktów zielarskich – ćwiczenia.

Studenci II roku Towaroznawstwa na ćwiczeniach laboratoryjnych: Badanie jakości surowców zielarskich wg European Pharmacopoeia VI, Pharmacopoea Polonica III i VI  oraz Pharmacopoea Helvetica VI et X.

[…]

Rhei Radix wg Pharm. Pol. VIII, cz. II.

W Farmakopei Polskiej VIII, w tomie III opisano monografię korzenia rzewienia – Radix Rhei (Rhubarb, Rhubarbe). Zgodnie z definicją korzeń rzewienia obejmuje całe lub pocięte, wysuszone, podziemne części Rheum palmatum L. lub Rheum officinale Bailon. FP VIII dopuszcza części mieszańców tych gatunków lub też mieszaniny. Zawiera nie mniej niż 2,2% pochodnych hydroksyantracenowych, w przeliczeniu na […]

Rhizoma Rhei, kłącze rzewienia, Rhabarber, Rhubarbe, Rhubarb.

Rheum palmatum L. źródło ilustracji: http://raf.dessins.free.fr

Gatunek: rzewień dłoniasty (rzewień lekarski) – Rheum palmatum L., rodzina Polygonaceae.

Uprawiany w Europie: Schwarzwald, Austria, Szwajcaria, Bułgaria, Turcja. Pochodzi z zachodnich Chin (tereny górskie).

Surowiec: burakowate 4-7-letnie kłącza z korzeniami.

Kłącze z korzeniami Rheum palmatum L., z lewej strony surowiec zwilżony wodą, z prawej – suchy; […]

Reakcja Tollensa, Nylandera, Barfoeda i pikrynowa – cukry.

Ćwiczenie. Próba Tollensa z floroglucyną na pentozy.

Do 1 ml roztworu pentozy dodać 2 ml stężonego HCl i 4 krople 2% roztworu (w etanolu) floroglucyny. Po podgrzaniu powstaje barwa wiśniowofioletowa. Heksozy dają zabarwienie żółte lub brązowe.[1]

Wskutek działania kwasu solnego na pentozy powstaje furfural, który wytwarza z floroglucyną połączenie barwy różowej→wiśniowej. Podobną reakcję uzyskamy z […]

Odczyn Benedicta – cukry.

Ćwiczenie. Odczyn Benedicta.

173 g cytrynianu sodu i 100 g węglanu sodu rozpuścić w 800 ml ciepłej wody, przesączyć i uzupełnić wodą do objętości 850 ml. Następnie w 100 ml rozpuścić 27 g siarczanu miedzi 5-wodnego. Oba roztwory wymieszać i dopełnić wodą do objętości 1 l[1].

W odczynie Benedicta miedź ulega redukcji ze stopnia utlenienia […]